Notacja wykładnicza
Na egzaminie
Zadania związane z notacją wykładniczą pojawiają się na maturze podstawowej regularnie, zazwyczaj jako elementy większych zadań dotyczących liczb rzeczywistych lub jako zadania zamknięte za 1 punkt. CKE sprawdza przede wszystkim umiejętność zamiany liczb na notację wykładniczą i odwrotnie, a także wykonywania podstawowych działań (mnożenie, dzielenie, rzadziej dodawanie i odejmowanie) na liczbach w tej postaci.
Mapa tematu
W ramach tej lekcji opanujesz następujące umiejętności:
- Zrozumiesz, czym jest notacja wykładnicza i w jakich sytuacjach jest użyteczna.
- Nauczysz się zamieniać duże liczby na notację wykładniczą.
- Będziesz potrafił zamieniać bardzo małe liczby na notację wykładniczą.
- Opanujesz przekształcanie liczb z notacji wykładniczej z powrotem na postać dziesiętną.
- Nauczysz się mnożyć i dzielić liczby zapisane w notacji wykładniczej.
- Poznasz zasady dodawania i odejmowania liczb w notacji wykładniczej.
- Będziesz umiał rozwiązywać zadania tekstowe wykorzystujące notację wykładniczą.
Definicje i wzory
Notacja wykładnicza (zwana również naukową) to sposób zapisywania liczb, szczególnie bardzo dużych lub bardzo małych, w zwartej i łatwej do odczytania formie. Jest powszechnie stosowana w nauce i inżynierii.
Definicja notacji wykładniczej: Każdą dodatnią liczbę rzeczywistą można zapisać w postaci: gdzie:
- to liczba rzeczywista spełniająca warunek (czyli jest większe lub równe 1 i mniejsze od 10). Nazywamy ją mantysą lub współczynnikiem.
- to liczba całkowita (dodatnia, ujemna lub zero). Nazywamy ją wykładnikiem lub cechą.
Przykłady:
Zasady zamiany na notację wykładniczą:
-
Zapis dużych liczb (gdy ):
- Przesuwamy przecinek w liczbie tak, aby przed nim znajdowała się tylko jedna cyfra różna od zera (czyli ma być z zakresu ).
- Wykładnik jest równy liczbie miejsc, o które przesunęliśmy przecinek w lewo.
- Przykład: (przecinek przesunięto o 8 miejsc w lewo).
-
Zapis małych liczb (gdy ):
- Przesuwamy przecinek w liczbie tak, aby przed nim znajdowała się tylko jedna cyfra różna od zera ().
- Wykładnik jest równy liczbie miejsc, o które przesunęliśmy przecinek w prawo, ale z minusem.
- Przykład: (przecinek przesunięto o 6 miejsc w prawo).
Działania na liczbach w notacji wykładniczej:
W działaniach na notacji wykładniczej wykorzystujemy podstawowe prawa działań na potęgach:
-
Mnożenie: Mnożymy współczynniki i potęgi dziesiątki osobno. Po pomnożeniu należy upewnić się, że wynikowy współczynnik jest w zakresie . Jeśli nie, należy przesunąć przecinek i odpowiednio skorygować wykładnik.
Przykład: . Przykład: .
-
Dzielenie: Dzielimy współczynniki i potęgi dziesiątki osobno. Po podzieleniu należy upewnić się, że wynikowy współczynnik jest w zakresie .
Przykład: . Przykład: .
-
Dodawanie i odejmowanie: Aby dodać lub odjąć liczby w notacji wykładniczej, muszą one mieć ten sam wykładnik . W razie potrzeby należy przekształcić jedną z liczb tak, aby doprowadzić do wspólnego wykładnika.
Przykład: . Przykład: . Aby dodać, musimy sprowadzić do tego samego wykładnika. Wybierzmy : . Zatem: . Można też do : . Zatem: . Obie metody dają ten sam poprawny wynik.
Przykład 1 — podstawowy
Zapisz liczbę w notacji wykładniczej.
Krok 1. Określenie mantysy.** Szukamy liczby takiej, że . Musimy przesunąć przecinek w liczbie tak, aby znalazł się po pierwszej cyfrze różnej od zera. Pierwszą taką cyfrą jest 5. Zatem mantysa będzie równa .
Krok 2. Określenie wykładnika .** Pierwotnie przecinek znajdował się po zerze na początku liczby (). Docelowo ma być między 5 a 7 (). Policzmy, o ile miejsc musimy przesunąć przecinek w prawo: Przesunięcie o 1 miejsce: Przesunięcie o 2 miejsca: ... Przesunięcie o 8 miejsc: Przesunęliśmy przecinek o 8 miejsc w prawo.
Krok 3. Ustalenie znaku wykładnika.** Ponieważ pierwotna liczba () jest bardzo mała (mniejsza od 1), wykładnik musi być liczbą ujemną. Zatem .
Krok 4. Zapisanie liczby w notacji wykładniczej.** Zgodnie z definicją , podstawiamy wyznaczone wartości: .
Sprawdzenie: . Wynik jest zgodny z liczbą początkową.
Przykład 2 — maturalny
Oblicz wartość wyrażenia i przedstaw wynik w notacji wykładniczej.
Krok 1. Obliczenie iloczynu w liczniku.** Najpierw wykonajmy mnożenie w liczniku: . Mnożymy współczynniki i potęgi dziesiątki osobno: Licznik wynosi .
Krok 2. Wykonanie dzielenia.** Teraz podzielmy wynik z licznika przez mianownik: . Dzielimy współczynniki i potęgi dziesiątki osobno:
Krok 3. Sprawdzenie formatu notacji wykładniczej.** Otrzymaliśmy . Mantysa spełnia warunek . Wykładnik jest liczbą całkowitą. Wynik jest już w notacji wykładniczej.
Ostateczny wynik: . (Można też zapisać jako 20, ale zadanie wymaga notacji wykładniczej).
Przykład 3 — egzaminacyjny
Jedna cząsteczka wody waży około grama. Ile waży cząsteczek wody? Wynik podaj w notacji wykładniczej.
Krok 1. Zapisanie danych i celu.** Masa jednej cząsteczki: g. Liczba cząsteczek: . Szukana jest całkowita masa .
Krok 2. Ułożenie równania.** Całkowita masa jest iloczynem masy jednej cząsteczki i liczby cząsteczek:
Krok 3. Wykonanie mnożenia.** Mnożymy współczynniki i potęgi dziesiątki osobno:
Krok 4. Sprawdzenie formatu notacji wykładniczej.** Otrzymany wynik jest w prawidłowej notacji wykładniczej, ponieważ mantysa spełnia warunek , a wykładnik jest liczbą całkowitą.
Odpowiedź: cząsteczek wody waży grama.
Pułapki
- Niewłaściwa mantysa : Najczęstszy błąd to zapisanie liczby w postaci , gdzie nie spełnia warunku . Na przykład zamiast lub zamiast . Zawsze po wykonaniu działań należy sprawdzić i dostosować mantysę oraz wykładnik.
- Błędny znak wykładnika : Uczniowie często mylą znak wykładnika, zwłaszcza przy małych liczbach. Pamiętaj: liczby większe od 10 mają wykładnik dodatni (, gdzie ), liczby mniejsze od 1 (ale większe od 0) mają wykładnik ujemny (, gdzie ).
- Błędy w przesuwaniu przecinka: Liczba miejsc, o które przesunięto przecinek, musi być precyzyjnie policzona. Jeden błąd w policzeniu miejsca skutkuje błędnym wykładnikiem .
- Błędy w działaniach na wykładnikach: Należy pamiętać o podstawowych zasadach działań na potęgach: przy mnożeniu dodajemy wykładniki, przy dzieleniu odejmujemy. Szczególną ostrożność należy zachować przy ujemnych wykładnikach (np. , nie ani ).
- Dodawanie/odejmowanie bez wspólnego wykładnika: Nie można po prostu dodać (lub odjąć) współczynników, jeśli potęgi dziesiątki są różne. Trzeba najpierw sprowadzić liczby do wspólnego wykładnika (np. to nie , tylko ).
Ćwiczenia do samodzielnego rozwiązania
-
Zapisz podane liczby w notacji wykładniczej: a) b) c) d)
-
Zamień liczby zapisane w notacji wykładniczej na postać dziesiętną: a) b) c)
-
Oblicz i przedstaw wynik w notacji wykładniczej: a) b)
-
Oblicz i przedstaw wynik w notacji wykładniczej: a) b)
-
Oblicz i przedstaw wynik w notacji wykładniczej: a) b)
-
Prędkość światła w próżni wynosi około m/s. Ile kilometrów pokona światło w ciągu sekund? Wynik podaj w notacji wykładniczej.
Odpowiedzi
Pokaż odpowiedziUkryj odpowiedzi
-
a) b) c) d)
-
a) b) c)
-
a) Rozwiązanie: b) Rozwiązanie:
-
a) Rozwiązanie: b) Rozwiązanie:
-
a) Rozwiązanie: b) Rozwiązanie:
-
km Rozwiązanie: Odległość = prędkość czas. Odległość = . Ponieważ , musimy podzielić wynik w metrach przez : .
Szybka powtórka
- Jaki warunek musi spełniać liczba (mantysa) w zapisie notacji wykładniczej ?
- Czy liczba jest poprawnie zapisana w notacji wykładniczej? Jeśli nie, to dlaczego?
- Jaka jest zasada dotycząca wykładników potęgi 10 przy dzieleniu liczb w notacji wykładniczej?
- Jak przekształcić liczbę na postać z wykładnikiem ?
- Dla jakich liczb całkowitych wykładnik w notacji wykładniczej jest ujemny?